Algemeen

Medicatie
Het is belangrijk dat de anti-epileptische medicatie regelmatig genomen wordt. Volg stipt het voorschrift van uw arts voor het innemen van de medicatie. Stop de inname niet en verander niet de dosis (noch minder, noch meer) zonder overleg met uw arts. Dit kan gevaarlijk zijn. Als u vergeten bent om ze in te nemen, informeer u dan bij uw dokter.

Als de dosis geneesmiddelen in het bloed te hoog is, kunnen er neveneffecten optreden: slapeloosheid, evenwichtsstoornissen… Bij verontrustende symptomen, contacteer dan uw arts maar pas nooit zelf de dosis aan. Als de aanvallen plots zouden vermeerderen, of als er een verandering optreedt in het type van de aanval, signaleer dit dan aan uw dokter.

De medicatie van andere personen met epilepsie kan verschillen van de uwe, omdat ook hun epilepsie anders is. Het is beter de medicatie die u gedurende de dag zal innemen, vooraf klaar te maken (er bestaan medicatiedozen hiervoor). Hierdoor kan een vergissing vermeden worden.

Slaap
Regelmatig en voldoende slapen is zeer belangrijk. Af en toe een uitzondering hierop kan geen kwaad. Zeer zachte hoofdkussens kunnen gevaarlijk zijn bij nachtelijke aanvallen. Er bestaan doorademkussens.

Alcohol
Overmatig alcoholgebruik moet vermeden worden. Dit kan de werking van sommige anti-epileptica beïnvloeden. Alcohol kan de aanvallen uitlokken en de de eventuele bijwerkingen van de medicatie (slapeloosheid, evenwichtsstoornissen…) vermeerderen.

Geheugen
Mensen met epilepsie kunnen in het dagelijkse leven problemen hebben met het geheugen. In welke mate het geheugen bij mensen met epilepsie verstoord wordt, is afhankelijk van de plaats  in de hersenen waar de aanval zich voordoet, het aanvalstype, de aanvalfrequentie. 
De kans op geheugenproblemen is groter als de aanvallen zich voordoen op een plaats waar het geheugen een belangrijke rol speelt.

Veiligheid thuis
De te nemen maatregelen zullen afhangen van de aard en de frequentie van de aanvallen. Als de persoon het bewustzijn verliest tijdens een aanval, moet men op veiligheid in de badkamer letten. Het moet mogelijk zijn om de deur altijd langs de buitenkant te openen. Men moet nooit een bad nemen als men alleen in huis is. Een douche kan een goed alternatief zijn. Soms kunnen glazen deuren in huis een risico vormen. Het meubilair kan aangepast worden in functie van het risico bij aanvallen. Als men alleen is, is het gebruik van een microgolfoven aan te raden bij het koken. Uitgebreide tips over veiligheid thuis kan u terugvinden op de website.

Sport en vrije tijd

De meeste sporten kunnen beoefend worden. Toch moeten de risico’s voor de persoon en voor anderen in acht genomen worden: touwklimmen en bergbeklimmen zijn voor een aantal personen gevaarlijk, net als speleologie. Over sport wordt best geredeneerd met gezond verstand, maar ook over andere sporten zoals vissen, kanovaren, zeilen… Alles hangt af van de aard en de frequentie van de aanvallen. Voor sommige watersporten zijn aangepaste reddingsvesten uiteraard onmisbaar. Sommige sporten, zoals diepzeeduiken, zijn strikt verboden.
In overleg met de behandelende arts kan nagegaan worden of zwemmen toegelaten is. De persoon moet begeleid zijn door iemand die op de hoogte is van de epilepsie en die in staat is hulp te bieden in geval van een aanval. Leren zwemmen geeft veel voldoening en zelfvertrouwen, maar voorzichtigheid is van vitaal belang. Verwittig steeds de badmeester. Een opvallende (b.v. felgekleurde) badmuts kan het toezicht vergemakkelijken.

Op reis
Bij reizen binnen Europa geeft een E111 formulier je vrije medische eerste hulp in een aantal landen. Dit formulier is te verkrijgen bij de mutualiteit. Neem voldoende medicatie mee voor de hele reis. Als je lang op reis gaat is dit niet erg praktisch. Vraag dan verder advies over het land waar je heen gaat.

Flitsgevoeligheid
Flitsgevoeligheid komt voor bij een klein aantal mensen. Het merendeel van de mensen met epilepsie kan discotheken bezoeken, televisie kijken, computers en videospelletjes gebruiken. Als een aanval optreedt tijdens één van deze activiteiten, betekent dit niet altijd dat de persoon lichtflitsgevoelig is. Het kan gewoon toeval zijn. Het is aan te raden om dan na te gaan of de persoon al dan niet flitsgevoelig is, alvorens allerlei verboden te formuleren en onnodige beperkingen op te leggen. De diagnose kan enkel gesteld worden met specifieke testen tijdens een EEG opname. Er bestaan verschillende types van flitsgevoeligheid.