Een kind met epilepsie moet op dezelfde wijze worden behandeld als zijn broers of zussen. Je mag het niet toestaan zijn epilepsie te misbruiken. Een kind voelt zich veilig als het weet waaraan het zich moet houden. Maak geen uitzonderingen uit schrik een aanval te veroorzaken. Overbescherming doet meer kwaad dan goed

Door uw kind aan te moedigen sociale contacten te leggen en specifieke interesses te ontwikkelen, kan het een aangename en interessante persoon worden. De aanvallen gaan dan geen te belangrijke plaats innemen in zijn leven.

Praat op een open en duidelijke manier over epilepsie. Leg uit wat het is aan uw kind, zijn broers, zussen en familie.

Broers en zussen van een kind met epilepsie kunnen ook problemen ondervinden. Voor hen is het belangrijk te kunnen spreken over hun schrik tegenover een aanval, over hun ongerustheid en hun moeilijkheden. Indien het kind met epilepsie in het middelpunt van de belangstelling staat, kunnen broers en zussen zich verwaarloosd voelen. Zij voelen ook de spanningen of angst die in de familie heersen. Ook kunnen zij lijden onder de plagerijen van andere kinderen.

Hun ouders, een leerkracht, een verantwoordelijke van de jeugdbeweging, kunnen hen hierbij helpen. Zo kan vermeden worden dat gevoelens van verwaarlozing zich ontwikkelen.

De meeste kinderen met epilepsie volgen gewoon onderwijs. Praat over de epilepsie van uw kind met zijn leerkracht. Overleg of het nuttig is de klas in te lichten. Informeer de school over elke verandering in verband met de gezondheidstoestand van het kind (bv. de aanpassing van medicatie, het kind heeft aanvallen thuis waardoor het vermoeid is, het volgt een aangepast dieet, het heeft last van gedragsmoeilijkheden...). Al deze aspecten kunnen immers hun weerslag hebben op het presteren op school.

Soms kan enige begeleiding aangewezen zijn, of aangepast onderwijs als het kind bijzondere leermoeilijkheden vertoont.